دیدگاه

چرا قانون حداقل دستمزد ناعادلانه است؟

♦ رضا انصاری | جمعه, ۱۰م تیر, ۱۳۹۰

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 1.0/5 (1 vote cast)

جوانی را تصور کنید ۱۷ ساله که به تازگی درسش را ناتمام، بدون گرفتن دیپلم، رها کرده، چون توانایی یا علاقه به ادامه تحصیل نداشته است، رزومه اش یک لوح سفید است چون پیش از ۱۷ سالگی جایی سابقه کار ندارد، و هیچ مهارت خاص فنی و حرفه ای نیز ندارد. اما جویای کار است، و اهل کار کردن هم هست. به کارفرمایی برای استخدام مراجعه می کند. کارفرما بنا به قانون حداقل دستمزد، در صورت استخدام جوان فرضاً باید هزار دینار به او حقوق ماهانه پرداخت کند، اما چون جوان تجربه کاری و مهارت کاری ندارد، استخدام جوان با حقوق هزار دیناری برای کارفرما به صرفه نیست. در این وضعیت کارفرما چه می کند؟ کارفرما جوان بیکار و بی مهارت را استخدام نمی کند.

حالا اگر قانون حداقل دستمزد وجود نداشت، ممکن بود کارفرما به جوان بگوید: «من نمی توانم حقوق هزار دیناری به تو بدهم، اما می توانم با حقوق ششصد دیناری تو را استخدام کنم، و به علاوه در طول کار مهارت های لازم برای کار را نیز به تو بیاموزم.» در این وضعیت، جوان یک پیشنهاد کار ششصد دیناری دارد، که با پذیرش آن از جرگه بیکاران خارج می شود، درآمد ماهانه ای، هر چند کم، به دست می آورد، که هر اندازه هم که کم باشد از صفر دینار بیشتر است، و این فرصت را می یابد تا در طول کار مهارت های شغلی خود را افزایش دهد، تجربه کاری به دست آورد، و در عرض چند سال سرمایه انسانی خود را آن اندازه افزایش دهد تا ارزشش در بازار، معادل حقوق ماهانه هزار دینار باشد.
اگر کارگرانِ صاحب درآمد ماهانه ۸۰۰ و ۹۰۰ دیناری خواهان آن باشند که دولت با وضع قانون موجب بهبود وضع زندگی آنها بشود، طلب قانون حداقل دستمزد کردن از دولت ناعادلانه ترین راه برای رسیدن به مقصود است. چرا که بهبودی که از این طریق در زندگی این گروه از افراد حاصل می شود به هزینه محروم شدن گروه دیگری از افراد از امکان بهبود زندگی شان است که از قضا وضع شان از گروه اول بسیار بدتر است و در موضع ضعیف تری قرار دارند.
عادلانه تر این است که صاحبان درآمدهای پایین به هزینه گروهی که صاحبان درآمدهای بالاتر هستند، خواهان بهبود زندگی خود شود و نه به هزینه گروه های ضعیف تر از خود. مالیات تصاعدی و پرداخت های انتقالی روش عادلانه تر برای بهبود زندگی صاحبان درآمدهای پایین در جامعه است، و نه وضع قانون حداقل دستمزد، که هزینه اش، در قالب محروم شدن از فرصت کار، به ضعیف ترین افراد در بازار کار منتقل می شود.

اگر به جای جوان ۱۷ ساله ترک تحصیل کرده هر بیکار فاقد مهارت دیگری بگذارید، به جای دینار هر واحد پول دیگری بگذارید، و ارقام را نیز متناسباً به هر میزان دلخواهی بزرگ یا کوچک کنید، منطق نوشته همچنان محفوظ خواهد ماند.

چرا قانون حداقل دستمزد ناعادلانه است؟, ۱٫۰ out of 5 based on 1 rating

نظرات شما

 

نظر شما چیست؟

خبرخوان سردبیر | Google Reader