دیدگاه

حرکت دوم

♦ برنارد لوئیس | سه شنبه, ۲۴م آبان, ۱۳۹۰

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

توضیح مترجم: برنارد لوئیس هرگز به جهان اسلام عموما و به دنیای عرب خصوصا خوشبین نبوده است. یادداشت کوتاه پیش رو که در نوامبر ۲۰۰۷ تحریر شده است، در عین کوتاهی موضع لوئیس در برابر افراط گرایی اسلامی را نشان می دهد. لوئیس اخیرا گفته است که به آینده بهار عربی امیدوار است اگر همه چیز به آرامی پیش برود، او نسبت به تاثیرگذاری مثبت آنچه که سنت دولت محدود در فرهنگ عربی-اسلامی می نامد، اظهار خوشبینی می کند و تحمیل انتخابات به سبک غربی را زیان بار می داند. هنوز سمت و سوی آنچه بهار عرب خوانده می شود چندان مشخص نیست، تاریخ مشخص خواهد کرد آیا لوئیس در بدبینیش به جهان اسلام محق بود یا نه.

هنگامی که به ۹۱ سال عمر خود می نگرم، درمی یابم که فوق العاده خوش اقبال بوده ام. من در جنگ جهانی دوم سرباز بودم و کشته و حتی زخمی نشدم. در اروپای قرن بیستم یهودی بودم و به قتل نرسیدم و حتی تحت ستم قرار نگرفتم. اگر مورد اول ناشی از بخت و اقبال جنگ باشد، دومی را مدیون تدبیر نیاکانم هستم که زندگی در انگلستان را برگزیدند. من همچنان از آنها برای این انتخاب سپاسگزارم، همانطور که نوادگان من ازمن برای آمدن به آمریکا سپاسگزار خواهند بود.
اولین آشنایی من با آمریکایی ها، جدا از کتاب ها و فیلم ها، به بعد از پرل هاربر برمی گردد. هنگامی که تعدادی افسر آمریکایی به دسته ای که من در آن خدمت می کردم ملحق شدند. پس از جنگ، پی در پی از ایالات متحده بازدید کردم و با اعتیادآور یافتن آن در سال ۱۹۷۴ به آنجا رفتم.
بخش عمده زندگی من با دو نزاع بزرگ سپری شد، ابتدا علیه نازیسم و سپس علیه کمونیسم. در هر دوی اینها، پس از مبارزه ای تلخ و طولانی، ما پیروز شدیم. این هر دو نفرینی برای مردم خود و تهدیدی علیه جهان بودند و برای آن مردم، شکست رهایی بود.
امروزه ما با سومین انحراف توتالیتری مواجه ایم، این بار اسلام. چالشی از بعضی جهات مشابه و از بعضی جهات متفاوت با دو چالش پیشین. در سوی ما، تمایل ابتدایی مشابهی برای عدم رویارویی با واقعیت مشاهده می شود: در فهم کیستی ما، کیستی آنها و بزرگی خطر. ولی یک تفاوت ساختاری نیز در آنچه با آن روبرو ایم وجود دارد. نازی ها سلاح کشتار جمعی نداشتند. شوروی داشت ولی توسط آنچه به اصل نابودی متقابل شناخته می شود، از استفاده از آن بازداشته شد. متخاصمین امروز ما یا سلاح کشتار جمعی دارند و یا به زودی خواهند داشت. برای آنها با ذهنیت آخرالزمانی، اصل نابودی متقابل نه تنها بازدارنده نیست بلکه انگیزه بخش است.
من هنوز دو شناخت مستقیم اولیه ای را که از برخورد با آمریکایی های همرزمم در جنگ جهانی دوم به دست آوردم،  به یاد دارم. اولین شناخت مستقیم من از امریکایی ها این بود که امریکایی ها آموزش پذیر نیستند. وقتی آمریکا به جنگ وارد شد، ما در بریتانیا بیش از دو سال مشغول جنگ بودیم. ما اشتباهات زیادی مرتکب شده و از آنها درس گرفته بودیم. ما تلاش می کردیم که این آموخته ها را به متحدین جدیدمان انتقال دهیم و آنها را از پرداخت هزینه هایی گزاف و خونبار بازداریم. ولی آنها به ما گوش نمی دادند، روش آنها روش ما نبود و آنها کارها را به روش خود انجام می دادند. آنها پیش می رفتند و اشتباه می کردند، برخی تکرار اشتباهات ما و برخی جدید و بکر. آنچه براستی جدید و بکر می نمود که همان دومین شناخت مستقیم من از آمریکایی ها است، سرعت آنها در شناخت و تصحیح اشتباهاتشان بود. این براستی فراتر از تجربه ما بود.
با نگاهی به جهان امروز و چالش حاضر، من به وضوح آن شناخت نخستم از امریکایی ها را به یاد می آورم و مضطربانه منتظر دوباره دیدن دومی هستم.
برنارد لوئیس استاد بازنشسته مطالعات خاورمیانه در دانشگاه پرینستون است.


کلیدواژه ها ,

نظرات شما

 

نظر شما چیست؟