دیدگاه

بار اصلی بر دوش اقتصاد امریکا

♦ فرید زکریا | پنجشنبه, ۲۴م آذر, ۱۳۹۰

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

چراغ آزادی: فرید زکریا از جمله کسانی است که در تحلیل وضعیت اقتصادی جاری امریکا، علاوه بر تاکید بر اهمیت مبارزه با بحران بدهی ها از افزایش سرمایه گذاری دولت در زیرساختها و آموزش دفاع می کند. در مقاله پیش رو به اختصار با نقطه نظرات وی در این خصوص آشنا می شویم.

فرید زکریا: پرزیدنت اوباما هفته گذشته سخنرانی مهم در کانزاس انجام داد. چه با تمامی این سخنرانی موافق باشیم یا نه، وی گفتگویی ملی در رابطه با اقتصاد و نقش دولت آغاز کرده. این تمام آن چیزی است که انتخابات آتی باید حول آن باشد. و با این رویکرد اوباما، وی بحث در مورد اقتصاد را از کسری بودجه ی صرف به موضوع مهم رشد تغییر داده است. با این همه، کسری ها اهمیت دارند چون می توانند اثر منفی ای بر رشد اقتصادی داشته باشند.

از این رو این سوالی که همه ی ما باید بپرسیم این است که: چه چیز باعث رشد این اقتصاد می شود؟ چه چیزی از رشد بیشتر آن طی سال های گذشته – در واقع بیشتر سال های دهه ی گذشته -  بازداشته است؟

تئوری ای که این روزها زیاد به گوش می رسد این است که قوانین بیش از حد دولتی، مداخلات دولتی و مالیات ها به اقتصاد تحمیل شده است. تمامی کاندیدهای ریاست جهموری حزب جهموری خواه می گویند که باید این محدودیت ها را کاست و اقتصاد را رها کرده تا با قوانین طبیعی اش پیش رود.

چنین تعبیری البته که تصویری جذاب ارائه می دهد اما داده ها آن را پشتیبانی نمی کنند.

سازمان همکاری و توسعه ی اقتصادی (OECD) هفته ی گذشته مطالعه ای را منتشر کرده که درآمد مالیاتی را به عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی اندازه می گیرد. از سی کشور مورد مطالعه، ایالت متحده مقام بیست و هفتم را کسب کرده. مالیات ها  در حال حاضر پایین– پایین ترین مقدار خود از اوایل دهه ی ۱۹۵۰- هستند.

بنیاد کافمن (Kauffman Foundation) که میزان کارآفرینی (entre­pre­neur­ship) در ایالت متحده را بررسی می کند، اعلام کرد که در سال ۲۰۱۰، ۳۴۰ نفر از ۱۰۰۰۰۰ آمریکایی هر ماه کسب و کاری را آغاز کرده اند. نرخ مذکور طی سال های گذشته تغییر چندانی نکرده؛ این میزان تنها کمی بیشتر از نرخ سال ۲۰۰۷، یعنی دوران پیش از آغاز رکود است. در رابطه با مقررات، بلومبرگ نیوز (Bloomberg News) به بررسی تعداد مقررات های وضع شده پرداخته و دریافته که دولت اوباما به طور قابل توجهی قوانین بیشتری نسبت به دولت های پیشین  وضع یا ترویج نکرده است.

یا به رده ی رقابت پذیری کشورها نگاه کنید. بانک جهانی گزارشی را منتشر می کند که به “انجام کسب و کار” در سراسر جهان می پردازد. رتبه ی ایالت متحده ی در دنیا چهارم است. مجمع جهانی اقتصاد (World Economic Forum) رده بندی ای جهانی از رقابت پذیری کلی اقتصاد به طور سالانه انجام می دهد. ایالت متحده رتبه ی پنجم را داراست. در هر دوی این رتبه بندی ها، کشورهایی که امتیاز بهتری دارند کشورهای کوچکی همچون سنگاپور و فنلاند هستند که جمعیتی کمتر از پنج درصد جمعیت ایالت متحده دارند.

و این رده بندی ها طی دهه ی گذشته تغییر خاصی نکرده. پس تغییرات در کجا روی داده؟ ما در کجا شاهد تغییر هستیم؟

پاسخ نسبتا روشن است. تنها پنج سال پیش بود که زیرساخت های آمریکا توسط مجمع جهانی اقتصاد جز ده کشور برتر معرفی شد. در حال حاضر ایالت متحده بیست و چهارم است. زیرساخت هوایی ایالت متحده از رده ی دوازدهم در دنیا به سی و یکم و شرایط جاده ها از هشتم به بیستم نزول کرده است.

سقوط سرمایه ی انسانی حتی بیش از سرمایه ی فیزیکی است. ایالت متحده سابقا بالاترین میزان فارغ التحصیلان دانشگاه را در دنیا داشت. اما طبق آخرین داده های سازمان همکاری و توسعه ی اقتصادی، کشور چهاردهم بوده و دانش آموزان آمریکایی معمولا در آزمون های بین المللی پایین ترین جایگاه را در میان کشورهای توسعه یافته اشتغال می کنند.

آموزش علوم وضعیت وخیم تری را دارد. حتی با افزایش تعداد شرکت کنندگان در دانشگاه ها طی دو دهه ی اخیر، در سال ۲۰۰۹ (۸۴۶۳۶ نفر) نسبت به سال ۱۹۸۹ (۸۵۰۰۲ نفر) تعداد فارغ التحصیلان کمتری از رشته های مهندسی و مهندسی تکنولوژیک شاهد هستیم. در دوران اوباما هزینه های تحقیق و توسعه افزایش یافته، اما روند اصلی طی دو دهه ی گذشته نزولی بوده است. به صورت درصد اگر این موضوع را بیان کنیم، سهم دولت فدرال از هزینه های تحقیقاتی – که علوم پایه ای را تامین مالی می کند – نصف آن چیزی است که در دهه ی ۱۹۵۰ بوده است.

به عبارت دیگر، تغییر بزرگی که در دو دهه ی گذشته در ایالت متحده روبرو هستیم، افزایش مقررات و مالیات بندی نبوده بلکه کاهش در سرمایه گذاری – سرمایه ی فیزیکی و انسانی- است. سرمایه گذاری عامل مهمی است که در بلندمدت لوکوموتیو رشد کشور را به حرکت در می آورد. در مصاحبه ای که با مایکل اسپنس (Micheal Spence)، برنده ی جایزه ی نوبل اقتصادی داشتم، وی به این موضوع اشاره کرد که آنچه باعث شد ایالت متحده از رکود بزرگ خارج شود هزینه های مرتبط با جنگ جهانی بوده، و اینکه طی دوران جنگ ایالت متحده به طور چشمگیری از مصرف خود کاسته و سرمایه گذاری اش را گسترش داد. مردم کمتر خرج کرده، پس انداز بیشتری می کردند و اوراق قرضه دوران جنگ را می خریدند. موج سرمایه گذاری –توسط دولت و مردم- دوران رشد پس از جنگ را شکل داد.

اگر ما نسل بعدی ای از رشد را خواهان هستیم، استراتژی جدی و مشابهی از سرمایه گذاری را باید در پیش گیریم.

 منبع: سی ان ان

 

 


نظرات شما

 

نظر شما چیست؟

خبرخوان سردبیر | Google Reader