دیوید بواز

دیوید بوز: «مقدمه ای بر آزادی گرایی»

| شنبه, ۱۲م تیر, ۱۳۸۹

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 3.0/5 (2 votes cast)

مقدمه ای بر آزادی گرایی” نخستین کتابی است که از سوی پژوهشکده “چراغ آزادی” به زبان پارسی منتشر می شود. نویسنده این کتاب، دیوید بواز، نویسنده و روزنامه نگاری سرشناس ازایالات متحده است. او از کوشش گران شناخته شده جنبش آزادی گرایی و از مدیران ارشد بنیاد پژوهشی کاتو در واشنگتن است. بواز نویسنده دو کتاب، ویراستار و گردآورنده پنج کتاب، و نویسنده مقالات متعددی درروزنامه ها، مجله ها، و مجموعه های مقالات است. او گفتگوهای متعددی با شبکه های تلویزیونی و رادیویی چون “سی ان ان” و “ان پی آر” داشته. ما امیدواریم که انتشار این کتاب در آشنایی خوانندگان پارسی زبان با آزادی گرایی موثر باشد.

واژه “آزادی گرایی” برای خواننده پارسی زبان نامی مانوس نیست. ما این نام را به عنوان برابر Libertarianism پیشنهاد می کنیم.

آزادی گرایی یا لیبرالیسم کلاسیک یکی ازدو شاخه اصلی جریان فکری لیبرال در دوره کنونی است. به صورت عمومی، واژه “آزادی گرا” یا “لیبرتارین” در بسیاری از زبان های باختری از جمله زبان های انگلیسی و فرانسه، به عنوان متضاد “خودکامه” یا “مستبد” استفاده می شود. از دیدگاه دو شاخه مهم علوم اجتماعی، اقتصاد و سیاست، واژه “آزادی گرا” به صورت خاص به بینشی اطلاق می شود که بر پایه های فایده گرایی، خرد عرفی، برتری حقوق فرد بر توده، برابری بی قید و شرط تمامی شهروندان در برابر قانون، برتری اقتصاد بازار بر اقتصاد دولتی، احترام به آزادی های فردی و مدنی، دولت محدود، حکومت قانون، استقلال قوای حکومت از یک دیگر و در چهارچوب قوانین اساسی، و صلح دوستی برقرار باشد. کوشش ما بر این است که با انتشار کتاب ها و مقالات، چه به صورت چاپی و چه الکترونیکی؛ پایه ها، دیدگاه های بنیادین، و فلسفه این جریان فکری را معرفی کنیم.

پیشینه نظری آزادی گرایی، همان طور که بواز در این کتاب به شما می نمایاند، چندگانه و جهانی است. آزادی گرایی یک ایده “غربی” نیست. بنیان های آزادی گرایی گستره ای از نوشته های فیلسوفان باستانی چین تا دیدگاه های بزرگترین اقتصاد دان قرن بیستم، میلتون فریدمن، را در بر می گیرند. بسیاری از باورهای اساسی تمدن مدرن ریشه در تفکر لیبرال، به خصوص وجه آزادی گرایانه آن دارند.

گفتگو در باره باورهایی چون حقوق بشر، مدارا، چندگونگی فرهنگی، دموکراسی، احترام به حقوق اقلیت ها، زنان، دگراندیشان، و دگرباشان تنها با قبول اصول زیربنایی دیدگاه لیبرال، چون آزادی و انتخاب فردی، ممکن است. در حقیقت این اندیشه ها با بنیان های فکری مکاتب توده گرایی چون کمونیسم و سوسیالیسم یا حتی ایدئولوژی های عوام گرایی چون سوسیال دموکراسی و “دولت رفاه” در تضاد آشکار هستند. به بیان دیگر، یک نظام سوسیالیستی یا حتی سوسیال دموکرات به خودی خود ضامن آزادی های پایه فردی چون آزادی بیان، آزادی مطبوعات، و یا آزادی انتخابات نیست. در قرن بیستم میلادی، اندیشمندانی چون فردریک اوگوست فون هایک، لودویگ وان میزز، رابرت نازیک، کارل پوپر و ایزایا برلین به روشنی ناسازگاری ساختاری نظام های فکری و سیاسی توده گرا با ایده آزادی را نمایانده اند. بیش از نیم قرن پژوهش در دانش اقتصاد نیز ناسازگاری اقتصاد دولتی و دخالت حکومت در بازرگانی خارجی و بازار با هدف هایی چون رشد اقتصادی، نوآوری، ریشه کنی فقر، و توسعه اقتصادی؛ چه از دیدگاه تئوریک و چه از دیدگاه کاربردی، آشکار کرده است.

بر اساس این پژوهش ها، تنها سیستم موجود که توانایی افزایش رفاه دراز مدت شهروندان همراه با حفظ آزادی های طبیعی آنان را دارد، نظامی است که از دید سیاسی دموکراتیک و مقید به یک قانون اساسی آزادی گرا و از دید اقتصادی پیرو قوانین بازار آزاد باشد. باید به این اصل مهم اشاره کنم که پیروی ازاصول آزادی اقتصادی به هیچ روی به معنای پشتیبانی دولت از شرکت های بازرگانی، کارآفرینان، و یا سرمایه داران نیست. دولت در چنین سیستمی مجری قوانین دموکراتیک و “داور بازی اقتصادی” است. مسئله اصلی این است که دولت نگران این باشد که کسی در جریان این بازی از رانت های ویژه برخوردار نباشد و یا از دیگر بازیگران سوء استفاده نکند. بحران اقتصادی جهانی کنونی ناشی از اجرای سیاست های مبتنی بر بازار آزاد نیست. ریشه های این بحران در مداخله دولت ها و شرکت های دولتی در بازار مسکن به منظور پی گیری سیاست های نابخردانه “مهندسی اجتماعی” و کوتاهی دولت ها در ایفای نقش داور بی طرف اقتصادی نهفته است.

برای بسیاری از خوانندگان پارسی زبان، این سخنان ناشنیده و یا حتی خلاف خرد جمعی هستند. سرمایه داری و رفع تبعیض و فقر؟ کارآفرینی بدون مداخله دولت؟ مگر همه ما نمی دانیم که سرمایه داران “زالو صفت” اند؟ مگر چون روز آشکار نیست که بازار آزاد یعنی فقر و ستم بر “طبقه کارگر”؟ مگر جهانی شدن و تجارت آزاد دامی نیست که از سوی سرمایه داری جهانی برای استثمار دیگر ملت ها نهاده شده؟ مگر نتیجه نظام سرمایه داری از دست رفتن آزادی های مردم نیست؟ خواننده گرامی، شاید برای شما جالب باشد که جواب یک یک این پرسش ها، با دلیل و برهان، “نه” است.

شوربختانه تبلیغات پرحجم ولی بی مایه گروه های چپ گرا (سخن از “کم مایگی” این تبلیغات و نوشته ها گفتن به طنزی تلخ می ماند) وتنبلی فکری گروه هایی که از دید سیاسی می باید لیبرال باشند، امکان آشنایی خواننده پارسی گوی با اندیشه آزادی گرایانه را سلب کرد. متون اصلی اندیشه لیبرال یا به پارسی ترجمه نشده اند و یا اگرترجمه شده اند، شناخته شده نیستند. افزون بر آن، در دوره بین جنگ دوم جهانی و اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی در ایران و افغانستان در فرآیندی جالب توجه از دید پژوهش سیاسی و اجتماعی، اکثرگروه های سیاسی و فرهنگی (حتی فن سالاران دست اندرکار نظام شاهنشاهی در ایران و گروه های مبارز مذهبی) دیسکورسی مارکسیستی را برگزیدند. این گزینش به صورت طبیعی توانایی شناخت و درک ایده های آزادی گرایانه را سخت و یا حتی ناممکن می کند. آشنایی بیشتر روشنفکران و کنشگران سیاسی و فرهنگی پارسی زبان با اندیشه لیبرال در حد بازتکرار شعارهای تبلیغاتی گروه های سیاسی چپ گرا است.

ما باور نداریم که همه باید چون ما بیاندیشند. ولی امیدواریم که بتوانیم ابزار مخالفت یا موافقت خردمندانه و سامان مند با آزادی گرایی را برای خوانندگان ارجمندمان فراهم کنیم. ما ایمان داریم که آشنایی وارثان یکی از کهن ترین تمدن ها و صاحبان یکی از غنی ترین فرهنگ های جهان با یکی از پایه های نظری اندیشه و تمدن مدرن باید فراتر از تکرار شعارهایی باشد که نه تنها “تاریخ مصرف شان گذشته”، بلکه نادرست بودنشان با مدرک ثابت شده است. اگر خواهان آشنایی با این مدارک هستید، از شما می خواهم که آن چه ما منتشر می کنیم را بدون پیش داوری و با کنجکاوی بخوانید.

می توانید فایل ورد کتاب را بارگذاری کنید.

دیوید بوز: «مقدمه ای بر آزادی گرایی», ۳٫۰ out of 5 based on 2 ratings
کلیدواژه ها , ,

نظرات شما

 
  1. [...] مقدمه ای بر آزادی گرایی از دیوید بواز (اینجا ) توضیحات این کتاب و نویسنده ( اینجا ) [...]

Leave a Reply to دانلود چند اثر ماندگار از متفکران لیبرال « یادداشت های نجات بهرامی