علیرضا کیانی

کمپین خشم و کینه علیه صلح و دموکراسی

♦ علیرضا کیانی | دوشنبه, ۷م فروردین, ۱۳۹۱

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 3.0/5 (4 votes cast)

۱- این روزها که در فضای مجازی و خصوصا فیس بوک می چرخم، مطالب زیادی می بینم در دفاع و نقد و طرد کمپین “از ایران برای صلح و دموکراسی” (لینک صفحه کمپین در فیسبوک). برخی انگار که متاعی گرانبها را از کف داده باشند، تاب از دست داده و عتاب می کنند که چرا اینان، دم از صلح می زنند؟! و مانند کودکان مویه می کنند که “صلح مال من بود. اون رو بده به من!”. متونشان هم مشحون است از بدبینی پیشینی نسبت به گروهی که از سر دلسوزی برای ملک و ملت این کمپین را راه انداخته اند. انگار که با این جماعت دشمنی خانوادگی دارند و برجای سخن، صاحب سخن را می کوبند. گاهی اما از ضجه و ناله و خشم و غیظ فارغ می شوند و قیافه ی عالمانه به خود می گیرند، اما در آن مقام نیز دریغ از ابتکاری در استدلال ورزی و اعتدالی در سخن گویی. همان اتهامات کهنه ی دیروزین. با نیت خوانی و شنود گذاری مدعی می شوند که ایهالناس، گول اینان را نخورید. اینان جنگ طلبند و این صلح طلبی نقابی ست بر روی جنگ طلب بودنشان و همه شان یک مشت آمریکازده ی غرب نشین بی خبر از احوال ملتند! بر این اساس با مغرضان سخنی نیست. همانانی که با چراغ قوه می گردند ببینند چه کسانی این کمپین را راه انداخته اند که اگر رفیق و هم مسلک بودند، “به به”، و اگر بر نهج دیگری استوار بودند، “اه اه” راه بیاندازند! خوشبختانه اینان در معادلات سیاسی سرزمین مان، ایران ویران، جایگاهی ندارند تا کردار و گفتارشان به حساب آید که اگر این گونه نبود، به تخریب حرکتی صلح طلبانه بر نمی خاستند. برخی نیز اما به نقد این حرکت می نشینند مبنی بر این که چرا اسراییل طرف خطاب است؟ چرا به فلسطینیان توجهی نمی شود؟ در واقع روی سخن این کمپین با چه کسانی ست؟ و خواستار شفافیت بیشتر می شوند. در اینجا اما بایسته است برای مصلحانی که در کنش ها و واکنش های سیاسی خود قصدی جز آبادی و آزادی میهن ندارند، اهداف این کمپین بیشتر و بهتر روشن گردد تا سوء تفاهمی برجای نماند و اشتراک بیشتری از دوستان فراهم شود.

این کمپین هدفی مشخص و معلوم دارد؛ شنیده شدن صدایی متفاوت از جامعه ی ایرانیان برای مردم اسراییل تا مردم ایران را با حاکمان خود یکی نپندارند. صدایی که در شعارهایش تجلی پیدا کرده است. “ما ایرانیان جنگ نمی خواهیم. ما ایرانیان رژیم اسلامی را نمی خواهیم. ما ایرانیان نمی خواهیم از گروه های تروریستی حمایت کنیم. ما دموکراسی می خواهیم. ما صلح می خواهیم. ما احترام می خواهیم. ما آزادی می خواهیم.”

۲- پیش فرض دوستانی که این کمپین را راه انداخته اند، “صیانت از منافع ملی” است. صیانتی که از جمله در “مخالفت فعال با جنگ” بروز و ظهور دارد. همانطور که بارها گفته ایم سیاست ورزی دموکراتیک ملزوماتی دارد و بنا بر خصلت از پایین به بالای دموکراسی، سیاست ورز ایرانی اگر دولت را هم در اختیار ندارد، در کنش های سیاسی و آلترناتیو خودش، باید منافع ملت ایران را در نظر بگیرد. از این روست که ما جنگ اسراییل با جمهوری اسلامی را، بر خلاف منافع ملی ایرانیان و آن را کاملا بر هم زننده ی شرایط –به نفع جمهوری اسلامی و گروه های بنیادگرا- دانسته و سعی داریم تا عدم مشروعیت چنین جنگی و مخالفت فعال خود با آن را به گوش همگان برسانیم. مخالفت فعالی که از جمله در راه اندازی کمپین “از ایران برای صلح و دموکراسی” خود را نشان داده و البته خود پاسخی ست به کمپینی که معلمی اسراییلی در اعلام دوستی با مردم ایران راه انداخته است. این کمپین هدفی مشخص و معلوم دارد؛ شنیده شدن صدایی متفاوت از جامعه ی ایرانیان برای مردم اسراییل تا مردم ایران را با حاکمان خود یکی نپندارند. صدایی که در شعارهایش تجلی پیدا کرده است. “ما ایرانیان جنگ نمی خواهیم. ما ایرانیان رژیم اسلامی را نمی خواهیم. ما ایرانیان نمی خواهیم از گروه های تروریستی حمایت کنیم. ما دموکراسی می خواهیم. ما صلح می خواهیم. ما احترام می خواهیم. ما آزادی می خواهیم.” آری ما این ها را می خواهیم. دست اندرکاران این کمپین برآن نیستند به آمریکا و اسراییل و دول غربی فحش و لیچار داده و آن ها را مسئول تمام شرور عالم بپندارند. بلکه در مخالفت با جنگ، اول از همه حواسشان به دزد خانگی ست و بر این اساس در کنار “ما جنگ نمی خواهیم”، ما رژیم اسلامی را نمی خواهیم” نیز فراموش نمی کنند.

۳- بحثی که در اینجا پیش می آید و برخی ناقدان مطرح کرده اند این است که پس فلسطینیان چه؟ آنانی که تحت ستم تاریخی اسراییلی ها قرار دارند و حقوق اولیه شان نقض گشته است. چرا از آنان سخنی نیامده است؟ خب، باید برای دوستان روشن باشد که اولا هدف از تشکیل این کمپین حفظ منافع ملی ایرانیان است و ثانیا و در ادامه ی آن، این کمپین، کمپینی حقوق بشری نیست تا به نقض حقوق بشر بپردازد و ثالثا مردم اسراییل طرف خطاب ما هستند و نه دولت اسراییل به عنوان ناقض حقوق فلسطینیان. در واقع، پارادایم چرایی تشکیل این کمپین با پارادایم دغدغه های حقوق بشری کاملا توفیر دارد و از این لحاظ، این پرسش کاملا نابجاست. البته که می تواند کمپینی شکل بگیرد برای دفاع از حقوق فلسطینیان و این هیچ تعارضی با آن ندارد. دو مقوله ی کاملا جدا از هم هستند که بایستی تفکیکشان مورد توجه قرار گیرد و این نکته لحاظ شود که این دو ضرورتا تداخلی با همدیگر ندارند. این که چرا ما به نقض حقوق فلسطینیان اشاره نکرده ایم، جدای از بلاموضوع بودن آن، هم از این رو می تواند باشد که قرار نیست ما همه ی کارها را با هم انجام دهیم و در آن واحد هم کار حقوق بشری بکنیم و هم کار سیاسی، و خود را به اعوجاجی بیافکنیم که بخشی از اپوزیسیون این روزها به آن مبتلاست و آن عدم تفکیک فعالیت حقوق بشری (فضیلت گرایی اخلاقی) از فعالیت سیاسی (فایده گرایی اخلاقی) است و در نهایت نه آن به دست آید و نه از این حاصلی پدید. این کمپین دغدغه ی منافع ملی دارد و چون می بیند که حمله ی نظامی اسراییل، تهدید اصلی منافع ایران عزیز است، به “”مردم”" اسراییل پیغام دوستی می دهد. ما به عنوان نیروهای سیاسی ایرانی، منافع ملی ایران و ایرانی را در صدر امور می نشانیم و از آن دفاع می کنیم. مخالفت فعال ما با جنگ نیز در این راستا باید ارزیابی شود. بر این اساس است که همانطور که قبلا هم گفته ایم، اگر بر فرض دولت فلسطینی چنان قدرتی داشت و چنین تهدیدی روانه می ساخت، ما این پیام را به مقصد فلسطینیان می فرستادیم.

۴- ما سنگ بزرگ بر نمی داریم که نتوانیم آن را بزنیم. ما قصد مبارزه با امپریالیسم را نداریم. ما نمی خواهیم نظام سلطه را بر اندازیم. ما به جنگ همه نمی رویم. ما دون کیشوت عالم هستی نیستیم. هدف ما معلوم و مشخص و شدنی ست. ما صلح می خواهیم چون آن را مقدمه ای برای دموکراسی می دانیم. ما می خواهیم در جامعه ی مدنی اسراییل شنیده شویم تا اسراییلیان بدانند که اگر آن ها حساب خودشان را از رجزخوانی های جنگی دولت خود جدا می کنند ما نیز به عنوان ایرانی، حساب خود را از جنگ دوستی حاکمان کنونی ایران، سوا می دانیم و بر آنیم که صدایی متفاوت را به گوش آنان برسانیم. با این حساب، دفع شرور عالم و تمام بی عدالتی ها بماند بر عهده ی آنانی که سالهاست می خواهند بهشت بیافرینند اما دریغ از پرورش یک گل. ما حسابمان روشن است و برنامه مان شفاف؛ شنیده شدن صدایی متفاوت از ایران در جامعه ی مدنی اسراییلیان. حال اگر کسانی برای مردم اسراییل نیز حق حیات قائل نیستند، سخن دیگری ست و حسابشان با حسابرس بی رحمی به نام واقعیت.

کمپین خشم و کینه علیه صلح و دموکراسی, ۳٫۰ out of 5 based on 4 ratings
کلیدواژه ها

نظرات شما

 

نظر شما چیست؟