برای پیشبرد آزادی

مائو یوشی: برنده جایزه میلتون فریدمن

♦ رضا انصاری | جمعه, ۲۲م اردیبهشت, ۱۳۹۱

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

در پنچم ماه مه ۲۰۱۲، مؤسسه کیتو جایزه‌یِ میلتون فریدمن برای پیشبرد آزادی را که هر دو سال یک بار اهدا می‌شود، به مائو یوشی، اقتصاددان، فعالِ حقوقِ بشر و منتقدِ پرآوازه‌یِ چینی اهدا کرد.

مائو یوشیِ ۸۳ ساله به عنوانِ یکی از صریح‌اللهجه‌ترین مدافعانِ نظامِ سیاسیِ شفاف و از پیشگامانِ جنبشِ آزادی‌خواهی در چین شناخته می‌شود.

مائو یوشی، در سالِ ۱۹۲۹ در نانجینگ، پایتختِ وقتِ جمهوریِ چین، متولد شد. او از دانشگاه شانگهای ژیائوتون به عنوان مهندس راه آهن فارغ التحصیل شد و به حرفه‌یِ مهندسی مشغول گردید. در سالِ ۱۹۵۷، هنگامی که برایِ پژوهشکده‌یِ راه آهن پکن کار می‌کرد، برچسبِ “راستگرا” را دریافت کرد. در آن سال‌ مائو تسه‌تونگ، رهبرِ وقتِ حکومتِ کمونیستیِ چین، کارزار موسوم به ضدراستگرایان را به راه انداخت تا روشنفکران و سیاسیونِ منتقد جناحِ چپ را در حزبِ کمونیست تصفیه کند. مائو یوشی از جمله‌یِ قربانیانِ آن کارزارر بود. در ۱۹۶۰، او برای آموزش دوباره و کار یدیِ اجباری به ایالت شاندون فرستاده شد. او در آنجا شاهد مرگ صدها روستایی، عمدتاً بر اثر گرسنگی بود و خود نیز تنها با خوردنِ ملخ زنده ماند. او در دوره‌یِ انقلابِ فرهنگی نیز دوباره با مصادره‌یِ همه‌یِ دارایی‌هایِ خود و خانواده‌اش توسطِ سپاهِ سرخ هزینه‌یِ صراحت و شجاعت خود را پرداخت.

بعد از مرگِ ماتو تسه تونگ در سال ۱۹۷۶، مائو یوشی از مهندسی به اقتصاد روی آورد. در ۱۹۹۳ وی به همراهِ چهار اقتصاددانِ دیگر مؤسسه‌یِ یُونی‌رُول برای اقتصاد را به عنوانِ یک اتاقِ فکرِ مستقل چینی پایه‌گذاری کرد. در سال ۲۰۰۴، واحد تبلیغات حزب کمونیست چین مائوو یوشی و پنج تن از همکاران او را در فهرست سیاه قرار داد که اجازه ندارند در روزنامه‌های رسمی مطلب منتشر کنند.

مائو یوشی از جمله‌یِ امضاکنندگانِ منشورِ ۰۸ است که در آن امضاکنندگان خواستار تفکیکِ قوا، برابریِ حقوقی و قضایی، و آزادی‌های بنیادین نظیر آزادی وجدان، بیان، تشکیلِ اجتماعات و مالکیت شدند. لیو شیائوبو، دوست و همراهِ مائو یوشی، و برنده سال ۲۰۱۰ جایزه صلح نوبل که به خاطر انتشار منشور ۰۸ به ۱۱ سال حبس محکوم شد، درباره مائو یوشی چنین گفته است: «شجاعتِ او احترام‌برانگیز است». مائو یوشی همچنین از جمله امضاکنندگانِ دادخواستی است که خواهان آزادی لیو شیائوبو شد و در آن امضاکنندگان خود را شریکِ جرمِ شیائوبو معرفی کردند.

در سال ۱۹۷۸، مائو یوشی آموزش عمومی درباره ارزش بازار آزاد و مسئولیت فردی را آغاز کرد. وی در سال ۲۰۰۲، «مؤسسه‌یِ توسعه‌یِ فوپینگ» را بنا نهاد که هدف‌اش کمک به فقرا برای رهیدن از دام فقر از طریق ارائه وام‌هایِ خُرد بود. وی از این طریق به بیشمار چینی کمک کرده است که استقلالِ اقتصادیِ خود را به دست آورند.

مائو یوشی گر چه از منتقدانِ نظامِ سیاسی در چین بوده است، اما قویاً از سیاست‌هایِ حکومت که آزادی و دمکراسی را تقویت کند، نیز حمایت می‌کند. وی می‌گوید: «بعد از اصلاحات، یکی از بزرگترین پیشرفت‌هایِ نظامِ سیاسی در چین این است که دیگر مسأله‌یِ فرد مسأله‌یِ مرگ یا حیات نیست. زندانیانِ سیاسی دیگر به قتل نمی‌رسند. علاوه براین، هر اندازه که درآمدِ فرد بیش‌تر شود، آزادیِ وی نیز بیش‌تر می‌شود. فقر آزادی نمی‌آورد. از این نظر، چین پیشرفت‌هایی بسیار ارزشمندی داشته است.»

در سال ۲۰۰۴، مجله‌یِ لیبرالِ «ساترن پیپل ویکلی» مائو یوشی را به عنوانِ یکی از ۵۰ روشنفکرِ برجسته چین معرفی کرد، و در سال ۲۰۰۷، «چاینا نیوزویک» وی را به همراهِ کین هویی به عنوانِ اثرگذارترینِ روشنفکرانِ چینیِ دهه نخست هزاره سوم معرفی کرد.

پروفسور مائو نویسنده و وایراستارِ ۱۵ کتاب است. کتاب وی با عنوانِ «علمِ اقتصاد برای زندگیِ روزمر‌ه» که اقتصاد بازار را به عامه‌فهم‌ترین شکل به خوانندگان چینی معرفی می‌کند، و کتاب «آینده اخلاقِ چینی» که جایزه فیشر را در سال ۱۹۹۹ از بنیاد پژوهش‌هایی اقتصادیِ اطلس دریافت کرد، جزءِ فهرستِ پرفروش‌ترین کتاب‌ها بوده اند. به علاوه، مجموعه‌ای از یادداشت‌ها و مقالات متأخر وی در سال آینده به زبانِ انگلیسی منتشر خواهد شد.

چین به آرامی گذشته‌یِ تاریکِ خود را پشتِ سر می‌گذارد. بخشی از این پیشرفت مدیون تلاش‌های مائو یوشی در راستایِ گسترش درکِ عمومی از اصولِ بازار آزاد است، اما در ۶۲ اُمین سالگرد تأسیس حزبِ کمونیستِ چین، مائو یوشی این گونه از سویِ حزبِ حاکم تقدیر می شود: دفتر امنیتِ عمومیِ حزبِ کمونیست به او اخطار می‌دهد که حق ندارد درباره مائو تسه‌تونگ سخنی بگوید یا مطلبی بنویسد.

توضیح: این نوشته ترجمه‌ای آزاد از معرفی‌نامه‌‌یِ مؤسسه‌یِ کیتو از مائو یوشی است که با اعلامِ نام وی به عنوانِ برنده‌یِ سال ۲۰۱۲ جایزه میلتون فریدمن در وب‌سایت این مؤسسه منتشر شده است (لینک به منبع انگلیسی).


کلیدواژه ها ,

نظرات شما

 
  1. مجید says:

    اگر فریدمن به آزادی معتقد بود مشاور پینوشه نمیشد واگر شما به انسانیت معتقد بودید اینقدر سنگ فریدمن را به سینه نمیزدید

نظر شما چیست؟