بعد از قذافی

زنان لیبیایی و کسب سی و سه کرسی در انتخابات مجلس ملی

♦ مترجم: حبیب فرحزادی | پنجشنبه, ۲۷م مهر, ۱۳۹۱

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

اولین انتخابات پارلمانی لیبی بعد از قذافی، در هفتم جولای ۲۰۱۲ برگزار شد، که باعث احیای یک روح ملی در میان مردم لیبی شد و ایشان را برای جشن گرفتن به خیابانها کشاند و آتش بازیها را به آسمان برد.

شصت و دو درصد از مردم لیبی در این انتخابات شرکت کردند که بیش از ۱. ۷ میلیون رای داشتند و به ۳۷۰۰ نامزد انتخاباتی شامل ۶۲۴ زن برای در دست گرفتن کرسیهای مجلس رای دادند.
این اولین انتخابات عمومی بود که از سال ۱۹۵۲ تا کنون در لیبی برگزار شد و علی رغم ترسها از مخالفتها و ناآرامیها، به صورت گستردهای توسط ناظرین که برای برگزاری عادلانه و در آرامش آن، آنجا حضور داشتند، مورد ستایش و تمجید قرار گرفت و در این بین از خشونت و دخالتهای بیمورد، جز چند مورد اندک، خبری نبود.
نتایج رسمی که تقریبن ده روز پس از پایان رای گیری اعلام شد، دلیل دیگری بود برای جشن گرفتن و شادی کردن. برخلاف مصر و تونس که در آنها احزاب اسلام گرا اکثریت آرا را به دست آوردهاند، لیبی دارای پارلمانی متشکل از اکثریت متحدین احزاب لیبرال شد.
به گفتهٔ هیباق عثمان بنیانگذار کرامه «واضح است که لیبی پا در راهی گذاشته است که دموکراسی در آن جریان دارد و این مسئله با این واقعیت که زنان برای مجلس جدید انتخاب شده اند، قابل درک است. تبریکها برای تلاشهای زنان شجاع و موقر لیبی ادامه دارد. ما میدانیم که این مسئله از سر اتفاق، رخ نداده است. این زنان بودند که به گونه ای خستگی ناپذیر کار کردند تا این اتفاق، رخ دهد».
نظر زهرا لنقی از اعضای حلقهٔ زنان لیبی برای صلح، به این شرح است: «احساس بینظیری دارم و بسیار زیبا به نظر میرسد، به ویژه اکنون که توانستیم کل معادلات بهار عربی را تغییر دهیم».
این اتفاق به رهبری محمود جبرئیل، نخست وزیر موقت سابق، متحدین نیروهای ملی که از حد اقل پنجاه و هشت حزب تشکیل شده و برندهٔ سی و نه کرسی از هشتاد کرسی در نظر گرفته شده برای احزاب سیاسی بود، صورت پذیرفت.
در ضمن حزب عدالت و توسعه، متعلق به اخوان المسلمین، هفده کرسی را صاحب شد، یعنی تنها بیست و یک درصد کرسیهای در نظر گرفته شده برای احزاب و هشت و نیم درصد کل کرسیهای مجلس. مجلس ملی در کل از دویست نفر تشکیل میشود؛ شامل صد و بیست عضو مستقل که تعلقات فکری ایشان عمومن نامشخص است.
اما بزرگترین پیروزی از آن زنانی بود که به مجلس راه یافتند و در آن حضور خواهند داشت. چهل درصد رای دهندگان زن بودند و زنان برندهٔ سی و سه کرسی شدند، سی و دو کرسی از طریق کرسیهای احزاب و یک نفر مستقل. زنان تقریبن برندهٔ شانزده و نیم درصد کرسیها شدند، نزدیک به درصد حضور زنان در مجلس کشورهای غربی همچون فرانسه و ایالات متحده.
در کل ۶۲۴ زن برای نامزدی در انتخابات ثبت نام کردند، ۵۴۰ تن از طریق احزاب سیاسی و ۸۴ نفر به عنوان کاندیدای مستقل. تعداد زنان کاندیدا که بنابر گزارشها میخواستند به صورت مستقل در انتخابات شرکت کنند از تعداد هشتاد کرسی که به احزاب سیاسی اختصاص داده شده، بیشتر بود. بسیاری از زنان تصمیم گرفتند تا در لیست احزاب حضور یابند که از حمایت موجود در حزب و منابع آن بهره ببرند و اینکه شانس بیشتری برای بردن بر اساس یک لیست منسجم تر داشته باشند، این امر محتاج این بود که احزاب به زنان تضمین دهند که آنها را در لیست قرار خواهند داد و آنها را همه گونه حمایت خواهند کرد.
کرامه با همکارانی در لیبی کار کرد تا ائتلافی از رهبران زنان، مردان و جوانان از هر نحلهای را در اکتبر ۲۰۱۱ در قاهره گرد هم آورد. در این ائتلاف، حلقهٔ زنان لیبی برای صلح، در طی چند ماه گذشته به شدت رشد کرد و سعی در آموزش و ساخت کمپینی داشت تا بتواند زنان را برای ورود به مجلس آماده کند.
زنان متعددی که به حلقهٔ زنان لیبی برای صلح، وابسته اند، در انتخاباتها به عنوان کاندیدا حضور مییابند. دو تن از موسسان این تشکل، اسما سریابا و امینه المغیربی، در این انتخابات پیروز شدند.
خانم سریابا که به عنوان کاندیدا در لیست سیاسی ائتلاف ملی از سورمان حضور داشت، بیان کرده است: «در تمام موارد که زنان تنها در انتخابات شرکت کنند یا برندهٔ آن باشند، در واقع به خاطر نقش متمایزشان در انقلاب، برندهٔ واقعی هستند و به این راه ادامه خواهند داد تا قانونی اساسی لیبی نگاشته شود و حافظ حقوق و آزادیهای شهروندانش باشد. بنابراین ما امیدواریم که صدای خواستها و آرزوهای زنان لیبی باشیم».
خانم المغیربی از ائتلاف ملی از بنغاضی هم نظر مثبت و مشابهی را وقتی که دارد از آموخته هایش از انتخابات حرف میزند، ابراز میدارد: «نتایج انتخابات که با به دست آوردن شانزده و نیم درصد کرسیهای مجلس ملی توسط زنان همراه بود، باعث تقویت و تحکیم نقش زنان بعد از انقلاب ۱۷ فوریه شد… ما همچنین امیدواریم در انتخاباتهای آینده زنان به نتایج بهتری دست یابند و این امر بعد از مطالعهٔ قانون انتخابات و اطمینان از آنچه دربارهٔ آن قطعی است، ممکن خواهد بود. لیست منسجم تر، تناوب افقی و عمودی [در همهٔ جهات] به طور قطع در افزایش حضور زنان نقش موثری دارند. هنوز بعد منفی قانون انتخابات سیستم غیر قابل انتقال رای است که بر نتایج زنان تاثیر گذاشته است.» وی این مسئله را با استناد به این واقعیت که تعداد زیاد رقیبان زن وجود داشتند که به صورت مستقل در انتخابات شرکت کرده بودند، ولی تنها یک نفر از آنها رای آورد، بیان میدارد.
در اواخر سال ۲۰۱۱ و اوایل ۲۰۱۲، حلقهٔ زنان لیبی برای صلح، به گونه ای موفق توانست برای لیست منسجم بالاتر از حد تعیین شده، لابی کند، که باعث میشد نیمی از هشتاد کرسی در نظر گرفته شده برای زنان تضمین شود. با این وجود، قانون جدید انتخاباتی نیز شامل مشخصه های منطقه ای بود که باعث پخش این هشتاد کرسی به طور متناسب در بین نمایندگان میشد و دیگر نمی توان با استناد به آن چهل کرسی را برای زنان تضمین کرد.
پیش از انتخابات، حلقهٔ زنان لیبی برای صلح، کمپینی ایجاد کرد تا برای توزیع عادلانه رایهای الکترال برای هشتاد کرسی اختصاص یافته به لیست احزاب تلاش کند، تا به عنوان یک ناحیه در انتخابات ملی، انتخاب شود. با این وجود، آخرین قانون انتخابات یک قانون ناحیهای متناسب را طراحی کرد که در آن کرسیها به هر منطقه بر اساس جغرافیا و رای واجدین شرایط، اعطا میشد. این تقسیم حوزه ها به اعداد فرد باعث کاهش فرصت زنان برای حضور در عرصهٔ انتخابات می شد.
هنوز یک لیست منسجم تر، یک پیروزی شایان توجه برای زنان، و به این ترتیب بسیار معنا دارتر و مهمتر از داشتن سهمیه بود. زهرا لنقی عضو حلقهٔ زنان لیبی برای صلح، خاطر نشان میکند: «این مسئله پیامی قویتر از فقط نصب زنان و اعطای کرسیها به ایشان را میرساند. زنان در تمام روندها و تصمیم گیریها داخل شدهاند: نه تنها کرسیهایی در مجلس نمایندگان، بلکه جایگاهی در احزاب سیاسی. این راه پایه گذاری شده است که زنان از اولیه ترین سطح سیاسی (فعالیتهای عادی زندگی سیاسی) که توسط احزاب سیاسی تاسیس شده اند، مشارکت دارند و این به عنوان یک وضعیت باید مقرر شود که زنان در این مسائل دوشادوش مردان مشارکت کنند.»
به گفتهٔ لنقی «اگر به خاطر همکاری حلقهٔ زنان لیبی برای صلح با تیم حقوقی که پیش نویس قانون جایگزین را تهیه کردند، نبود، ما امکان حضور زنان را نداشتیم، البته هنوز کارهایی برای انجام دادن پیش رو داریم. برای اولین بار زنان به عنوان بنیان گذاران و شرکای احزاب سیاسی حضور دارند و اکنون نیاز دارند که به این نقش ادامه دهند، و مسئولیتها را در دولت با احترام به قانون اساسی و آشتی ملی، بر عهده گیرند. ما می خواهیم زنان را با ابزار صحیح قدرتمند سازیم تا نمایندگان صلح و آشتی ملی بشوند و بتوانند از سهمی یکسان و مشارکتی برابر در بازسازی لیبی برخوردار باشند.»

منبع: الکرامه

http://www.el-karama.org/content/libyan-women-win-33-seats-first-national-assembly-elections-1952


کلیدواژه ها ,

نظرات شما

 

نظر شما چیست؟