پوستر

جامعه‌ای که نه به برابری دست خواهد یافت، و نه به آزادی

♦ میلتون فریدمن | سه شنبه, ۱۹م دی, ۱۳۹۱

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

با کلیک بر رویِ این پوستر، به پوسترهایِ دیگرِ ما راه می‌یابید.

مرجعِ فارسیِ میلتون فریدمن بر رویِ وب را نیز می‌تواند در اینجا بیابید.

میلتون فریدمن

 
 
جامعه‌ای که برابری را هدفی والاتر از آزادی می‌گیرد، نه به برابری دست خواهد یافت، و نه به آزادی. هدف گرفتنِ برابری میسّر نیست جز این‌که به برخی از مردم حق بدهید که چیزی را از برخی دیگر بستانند. و وقتی هدف‌تان رسیدن به برابری است، آنچه که نهایتاً اتفاق می‌افتد، این است که الف و ب تصمیم می‌گیرند که جیم باید چه کاری برایِ دال انجام دهد. با این تفاوت که در این میانه، اندکی کارمزد هم برایِ خود برمی‌دارند.

 
 


نظرات شما

 
  1. آرمان says:

    بسیار حرف مفتی است. وقتی برابری وجود داشته باشد یعنی همه‌ی مردم برابر باشند، امکان این‌که الف و ب تصمیم بگیرند که ج و دال باید چه کاری باید کنند از بین می‌رود. در سایه‌ی نابرابری است که یک عده‌ی قلیلی می‌توانند برای اکثریت تصمیم بگیرند؛ یعنی جوامع طبقاتی.
    تنها در سوسیالیسم است که با برقراری مالکیت همگانی بر ابزار تولید، آزادی و برابری در تمام سطوح جامعه برقرار می‌شود.

    • حسین says:

      آرمان با جوامع طبقاتی مشکل داره. جامعه بی طبقه توحیدی رو ترجیح میده!
      :دی
      توهم این جماعت پایان نداره. آقا جان بالا برید پایین بیایید جامعه، طبقاتیه.

      • آرمان says:

        بله! مطلق انگاشتن و باور به تغییرناپذیری شرایط ، کسب و کار همیشگی اقشار فوقانی و میانی جواجع بوده.
        لیبرال‌ها که برای اثبات “توهم بودن سوسیالیسم و برابری” دست به دامان ترم‌های عرفانی‌ای چون “طبیعت بشر” (که طبیعتا همه‌شان هم قصاب و نانوای اسمیت هستند) می‌برند، از لزوم واقع‌بین بودن و علمی و آکادمیک رفتار کردن حرف می‌زنند!

  2. ادیب عزیزی says:

    افرادی که آزادی را هدفی والاتر از برابری می‌گیرند، نه به آزادی دست خواهند یافت، و نه به برابری. هدف گرفتنِ آزادی میسّر نیست جز این‌که به خود حق بدهید که چیز بیشتری را از طریق برخی دیگر بدست آورید. و وقتی هدف‌تان رسیدن به آزادی است، آنچه که نهایتاً اتفاق می‌افتد، این است که حسن و حسین تصمیم می‌گیرند که جعفر و داوود کی و کجا و چقدر کار انجام دهند. با این تفاوت که در این میانه، اکبر و اصغر هم استخدام می شوند تا تدارکچی باشند، همچنین علی و غلام هم که امنیت را برای قلعه و کاخ حسن و حسین فراهم آورند.
    نسخه های امثال آقای فریدمن فقط شغل می آفرینند، آنهم به همت زحمتی که جعفر و داوود می کشند!!!

  3. حسین says:

    پاسخ لجبازانه و بی معنی. صرفا تلاش کرده که جای کلمات رو با جمله فریدمن جابجا کنه. آزادی در چهارچوب اعلامیه جهانی حقوق بشر(تاکید میکنم در این چهارچوب و مرزهای تعریف شده توسط اون) صراحت داره و قابل سواستفاده نیست. شما(شمای نوعی) اول یه “متن حقوقی روشن” برای تعریف برابری مورد نظرتون و مرزهای اون ارائه بدید تا بعد. تعیین برابری به عنوان اصلیترین و بنیادیترین هدف با اون ابهام عمیق “حقوقی” نهفته در این کلمه تنها به بیراهه میانجامه.

  4. رضا انصاری - معاون سردبیر says:

    از ظرفِ کلام معلوم است که منظور گوینده از برابری “برابری در نتایج” بوده است، و نه “برابری در برابر قانون” که ارزشی آزادیخواهانه است.

  5. علی says:

    از جناب آقای فریدمن این سوال را میتوان پرسید که چرا وقتی برابری هدفی والاتر از آزادی باشد نه به برابری میتوان دست یافت و نه به آزادی؟مکانیسم این وضعیت و پیش بینی آقای فریدمن چیست؟

  6. علی says:

    از آقای فریدمن میتوان پرسیدکه چرا هدف گرفتن برابری میسر نیست جز اینکه به برخی از مردم حق بدهیم که چیزی را از برخی بستانند؟آیا این امر به افراد جامعه ای که برابری را هدف گرفته اند بستگی ندارد؟نه به خود هدف؟یعنی این افراد با توجه به نیاز جامعه به برابری برای رسیدن به قدرت این شعار را میدهند تا مردم را فریب دهند،ولی با رسیدن به قدرت اقدامی برای تحقق برابری انجام نمیدهند.به نظر میرسد اگر افراد واقعا بخواهند به برابری دست یابند این امر ممکن باشد بسیار مفید خواهد بود که آقای فریدمن یا طرفداران ایشان در این خصوص توضیح کافی بدهند.

  7. هادی says:

    در مقام نظریه مارکس با یکسان قلمداد کردن “زحمت” که در خدمت بقای زیستی حیوانی است و “کار” که در جهت تعامل برای تصدیق شدن در جامعه انسانی است سنگ بنای حکومت ایده توتالیتری گذاشت که نتیجه ان شکل گیری حکومت وحشت اتحاد جماهیر شورروی سو سیالیستی بود .

    در عمل استالین از طریق کشتار میلیونی و قحطی عمدی همه طبقات و گرو ه ها مردم روسیه را برابر ساخت که حاصل ان بی حقوقی مطلق تک تک مردم روسیه بود.کمونیسم یا برابری همه افراد بشر اسم رمز حکومت وحشت توتالیتاریستی است که هدف ان یکسان سازی افراد جامعه به زور از طریق سلب کامل مالکیت فردی است و نتیجه ان نزول انسان تا سطح حیوان زحمتکش است.

    برابری یا یکسانی موقعیت ( و نه فراهم اوردن شرایط یکسان برای شهروندان که وظیفه هر دولت دموکراتیک است ) در میان رعایا یکی از شدید ترین علایق حکومت های خودکامه و توتالیتر بوده است که با تشویق خیلی از روشنفکران حمایت می شده اند.

    این حالت بیمار گونه و نیست گرایی روشنفکران و روحیه از خود بیزار انها و دشمنی شان با زندگی و ضدیت شان با سر زندگی افراد تک ایستاده انان را بدل به شیوا ترین سخنگویان جنبش برابری و یکسانی همگانی یا جنبش توتالیتری می کند!

نظر شما چیست؟

خبرخوان سردبیر | Google Reader