پوستر

چهار روش برایِ خرج کردنِ پول وجود دارد. پولِ چه کسی برایِ چه کسی؟

♦ میلتون فریدمن | سه شنبه, ۳م بهمن, ۱۳۹۱

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (1 vote cast)

چهار روش برایِ خرج کردنِ پول وجود دارد:

الف) پولِ خودتان را برایِ خودتان خرج می‌کنید.
فرضاً در یک سوپرمارکت برایِ خودتان خرید می‌کنید. در این وضعیت، انگیزه‌یِ قوی‌ای دارید که پول‌تان را مقتصدانه خرج کنید، و در ازایِ هر ریالی که پرداخت می‌کنید، باارزش‌ترین جنس را در به دست آورید.

ب) پولِ خودتان را برایِ دیگری خرج می‌کنید.
مثلاً برایِ کسی هدیه‌یِ تولد می‌خرید. در این وضعیت نیز انگیزه‌یِ قوی‌ای دارید که پول‌تان را مقتصدانه خرج کنید، اما انگیزه‌ای به همان قوت ندارید که آن آن هدیه در نظرِ دریافت‌کننده‌‌یِ هدیده باارزش‌ترین چیزی باشد که با آن پول می‌شد خرید. قطعاً می‌خواهید که دریافت‌کننده‌یِ هدیه هدیده‌اش را دوست داشته باشد، اما ملاحظه‌یِ وقت و انرژیِ خود را نیز می‌کنید.

ج) پولِ دیگری را برایِ خودتان خرج می‌کنید.
مثلاً به هزینه‌یِ اداره‌یِ محلِ کارتان قرار است خود را به ناهار دعوت کنید. در این وضعیت، هیچ انگیزه‌ای ندارید که کمترین هزینه را صرف کنید، اما انگیزه‌یِ قوی‌ای دارید که بابتِ پولی که از جیبِ اداره پرداخت می‌کنید، بهترین غذایِ ممکن را دریافت کنید.

د) پولِ دیگری را برایِ دیگری خرج می‌کنید.
مثلاً به هزینه‌یِ اداره قرار است برایِ مهمانِ اداره ناهار تهیه کنید. در این وضعیت، نه انگیزه‌‌یِ این را دارید که مقتصدانه خرج کنید، و نه انگیزه‌یِ این را دارید که با آن پول آن غذایی را بخرید که مهمانِ‌ِ اداره بیشتر از همه دوست دارد. اما اگر قرار باشد هر دو با هم مهمانِ اداره باشید، و مسئولِ خرید هم شما باشید؛ یعنی ترکیبی از موردِ (ج) و (د)، آنگاه انگیزه‌یِ قوی‌ای دارید که اگر لازم شد، در خریدِ ناهار سلیقه‌یِ آن مهمانِ دیگر را فدایِ سلیقه‌یِ خودتان بکنید.

نحوه‌یِ خرج‌کردِ پول توسطِ دولت اصولاً از نوعِ (د) است، و گاهی نیز ترکیبی است از (ج) و (د).

***

توجه: با کلیک بر رویِ این تصویر به آلبومِ پوسترهایِ چراغِ آزادی راه می‌یابید.

 

 

چهار روش برایِ خرج کردنِ پول - میلتون فریدمن

 

چهار روش برایِ خرج کردنِ پول وجود دارد. پولِ چه کسی برایِ چه کسی؟, ۵٫۰ out of 5 based on 1 rating

نظرات شما

 
  1. فرهاد - فریاد says:

    دنیا و دولتها هم اینگونه بی حساب و کتاب نیستند که هر چه دلتان می خواهید خرج کنید اگر فریدمن از چرخه ی اقتصاد توسط دولت انتقاد دارد این روش غلطی ست . زیرا دولت و هر بنگاهی در صورتی ماندگار و پایدار است که در انتها حساب سود و زیان و تراز هزینه و درآمدش منطقی باشد و زیان هر بنگاهی در نهایت باعث تعطیلی آن بنگاه و پیش از آن تغییر چند مدیر می باشد .
    اما تنها اشکال سیستم اقتصادی دولتی عدم پویائی آنست یعنی این بنگاه ها به دلیل تنها حفظ موقعیت بنگاه از بهینه سازی فعال و استفاده از تکنولوژیهای جدید و رقابت تولیدی ( نه رقابت مکانیکی مورد نظر فریدمن ) خبری نیست و عدم رشد و پویائی نیروهای مولده باعث مرگ تدریجی بنگاه و در نتیجه منجر به تعطیلی بنگاههای دولتی می شود اما دولتها باز هم با « خصوصی سازی » در واقع فروش آن به بخش غیر دولتی از زیر بار آن خارج می شوند و تاریخ اقتصاد هم ثابت کرده که بخش دولتی ای که مالکیت این بنگاهها را بدست گرفته تنها با افزایش کمی و کیفی سرمایه توانسته بر مشکلات بنگاه فائق آید در غیر اینصورت مانند ایران این بنگاهها تعطیل شده و تبدیل به موضوع دیگر اقتصادی شده اند . از اینرو فریدمن درک درستی حتی از رقابت آزاد بخش خصوصی بخش دولتی و … ندارد .

نظر شما چیست؟