یادداشت

تامس جفرسون: لیبرالِ واضعِ تحریم

♦ رضا انصاری | پنجشنبه, ۳۱م مرداد, ۱۳۹۲

امتیاز بدهید
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)

توماس جفرسوناین یکی از طنزهایِ تلخِ تاریخ است که تامس جفرسون، نویسندۀ بیانیۀ استقلال و سومین رئیس‌جمهورِ ایالاتِ متحده که علاوه بر سیاستمداری‌اش از شاخص‌ترین نظریه‌پردازانِ فلسفۀ سیاسیِ لیبرالیسم نیز هست، و حزبِ دموکرات ایالاتِ متحده در قرنِ نوزدهمِ به پیروی از اصولِ سیاسیِ او بنیان‌گذاری شد، پایه‌گذارِ سنتِ استفاده از ابزارِ تحریم در روابطِ خارجیِ ایالاتِ متحده نیز هست.

 

تحریم ۱۸۰۷

لایحۀ تحریم ۱۸۰۷ که به درخواستِ جفرسون به تصویبِ کنگره رسید، واکنشِ دولتِ ایالاتِ متحده بود به دولِ انگستان و فرانسه که در آن زمان مشغولِ نبردهایِ موسوم به ناپلئونی بودند. ایالاتِ متحده در آن مناقشه اعلامِ بی‌طرفی کرده بود. هر دو طرف، مقرراتی وضع کرده بودند که بنا به آن تجارتِ هر کشورِ بی‌طرف در آن جنگ با طرفِ مقابل ممنوع بود. هدف ضربه زدن به اقتصادِ کشوری مقابل بود، و در واقع، وسیله‌ای برایِ تأمینِ بخشی از هزینه‌هایِ آن جنگ با مصادرۀ کشتی‌ها و محموله‌هایِ تجاریِ عمدتاً امریکایی. انگلستان علاوه بر ضبطِ کشتی‌ها و محموله‌هایِ آن‌ها، بیش از ۴۰۰۰ ملوانِ آمریکایی را نیز مجبور ساخته بود در نیرویِ دریاییِ سلطنتی خدمت کنند.

لایحۀ تحریم ۱۸۰۷ سفرِ کشتی‌هایِ امریکایی را به هر مقصدی خارج از امریکا ممنوع ساخت.  پیش از آن نیز در ۱۸۰۶، واردات از انگستان ممنوع شده بود. به این ترتیب، ایالاتِ متحده تحریمِ تجاریِ همه‌جانبه‌ای را بر خود وضع کرد.

 

مرگ بر تحریم 1807هدف از وضعِ تحریم ۱۸۰۷

هدف از وضعِ تحریم آن بود که ایالاتِ متحده بی‌آن‌که درگیرِ جنگ با فرانسه و انگلیس شود، واکنشِ درخوری به تعدیاتِ فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها به شهروندانِ امریکایی بدهد، حیثیتِ خدشه‌دارشدۀ خود را اعاده کند، و آن دو کشور را وارادر کند که به بی‌طرفیِ ایالاتِ متحده در جنگِ خود احترام بگذارند، و بی‌طرفیِ امریکا را بهانۀ تعدی به کشتی‌هایی امریکایی نکنند. به این ترتیب، در وضعیتی که اعتراض‌هایِ دیپلماتیک ناکافی به نظر می‌رسید، تحریمِ تجاری جایگزینی برایِ مقابلۀ نظامی و راهی برایِ حذر کردن از جنگ در نظر گرفته شد.

 

انتخابِ بد از بدتر؟

در نتیجۀ تحریم، اقتصادِ ایالاتِ متحده متوجهِ زیانِ بسیار شد. هزاران ملوان بی‌کار شدند، زارعان از فروشِ محصولاتِ خود در بازارهایِ جهانی محروم شدند، و کوته سخن این‌که بنا به برآورد‌ی، اقتصادِ ایالاتِ امریکا در سالِ متعاقبِ تحریمِ شاهدِ ۵ درصد رشدِ اقتصادیِ منفی بود. به علاوه، در نتیجۀ تحریم‌ها، تجارتِ زیرزمینی از کانادا رشد کرد، که به استفاده از قوۀ قهریه در مقابله با آن و مصادرۀ داراییِ امریکایی‌ها این بار توسطِ دولتِ امریکا انجامید.

 

جفرسون در مصلحت‌سنجی‌اش خطا کرد

تامس جفرسون یک آمریکاییِ وطن‌خواه، سیاستمداری اصول‌گرا و مصلحت‌اندیش، و البته انسانی جایزالخطا بود. تحریم‌هایِ تجاری که او با نیتِ حفاظت از حقوق شهروندانِ امریکایی وضع کرد، خود موجبِ تعدیِ بیشتر به حقِ آزادیِ دادوستد، و حقِ مالکیتِ هم‌وطنانِ او شد، ایشان را فقیرتر کرد، و علاوه بر آن، مانع از آن نشد آتشِ آن جنگ دامنِ امریکا را نگیرد؛ در سالِ ۱۸۱۲ امریکا به انگستان اعلانِ جنگ داد.

***

بیشتر بخوانید

در مخالفت با تحریم 

رضا انصاری: «موضعِ لیبرال این است: توجیهِ تحریمِ اقتصادی هنوز ارائه نشده است» (لینک)

 

در نقدِ مخالفانِ تحریم

مسیح پورسینا: «تحریم و لیبرالیسم: کمربندها را ببندید، اتوبوسی که باید ترمز کند» (لینک)

مجید محمدی: «چند پرسش از مخالفانِ تحریم‌ها» (لینک)


کلیدواژه ها

نظرات شما

 

نظر شما چیست؟